Kortom: het is tijd voor een pandenoffensief!

De politiek heb ik geleerd van mensen als Ferry Houterman, Sybren Piersma, Bea Irik, Willem Paquay, Will Codrington, Reina Spier en Schelto Patijn. Allemaal grote mensen die mij het vak hebben geleerd in de periode dat ik in de gemeenteraad zat van Amsterdam. Stuk voor stuk politici die scherp en soms hard waren in het politieke debat, maar die altijd op de bal speelden en nooit op de man. Zoals het debat ook hoort te gaan stond de inhoud altijd centraal en werd het debat gevoerd op het scherpst van de snede. Wie had het gedacht dat ik nog zou verlangen naar die goede oude tijd? Maar de afgelopen 2 jaar en de afgelopen weken heb ik gezien en gemerkt dat het overgrote deel van onze kiezers en bewoners het vertrouwen in ons juist kwijt raken als we keer op keer de bal parkeren in een hoekje om maar op de man te spelen. Want die bal dat is datgene waarvan bewoners verwachten dat we het in beweging houden.

Maar hoe keer je het tij nou? Door zelf ook op de man te spelen? Lekker terugmeppen zodat je door 1 % van de bevolking die actief zijn in blogs en social media te bewijzen dat je ook stoer bent? Of gewoon aan de slag te gaan met die bal en accepteren dat reaguurders of hoe ze zichzelf ook noemen je maar niets vinden?

Voor dat laatste kies ik en ja; dat maakt mij dus iemand van de oude politiek. Niet opgeven, de stip aan de horizon blijven zien en aan de slag gaan met je bewoners om hun zorgen aan te pakken. En wat heb je daar dan voor nodig als bestuurder, politicus? Een eigen open houding, durven open te staan over de eigen fouten, erkennen dat een aantal zaken veel beter kunnen zonder bang te zijn dat je voor de zoveelste keer gebashd wordt in de media. Gewoon je rug recht houden en je bewoners meenemen in de zaken die je wil veranderen. Je ogen houden op de bal en hoe je die constant in beweging kunt houden. Gewoon fatsoenlijk je werk doen waar de kiezer je voor heeft aangesteld.

Ik moest dus de laatste dagen erg veel aan mijn oude leermeesters denken en hun wijze lessen. Dank aan Ferry, Reina, Will, Willem, Sybren, Bea en Schelto. Dankzij jullie lessen vecht ik voor fatsoen.

Fatsoen begint bij jezelf en een betere wereld ook.

Voor de Connecting Differences Award komen mensen in aanmerking die zich met concrete activiteiten inzetten om homoseksualiteit bespreekbaar te maken bij groepen waar dit gevoelig ligt, zoals bij etnische en religieuze groepen.

U kunt hier uw stem uitbrengen:
http://connectingdifferences.nl/connecting-differences-award/

Elatik: “Het is een eer om dit samen met de rabbijn te doen. In onze samenleving worden groepen uit elkaar gespeeld. Rabbijn Evers en ik laten zien dat je juist samen moet optrekken.”

Ben Sajet was huisarts in de Transvaalbuurt, gemeenteraadslid en lid van de Provinciale Staten. In de oorlog vluchtte hij op een klein bootje naar Engeland, zijn zoons vochten in de Royal Navy. Zijn achterkleinzoon Doron Sajet is journalist bij RTVNH. Hieronder de link naar de uitzending die over de schoonmaakactie is gemaakt.

Luister naar ook naar het radiofragment van rtvnh